مردم کتابای خفن میخونن ،اونم زبان اصلی!

اونوخت من...باب اسفنجی میبینم و کرانچی میخورم و تازه سه ساعتم در موردش بحث میکنم با فضاییها

مردم باکلاسن. ما اوسگل

امروز تصمیم گرفتم از شهرزاد بنویسم سریالی که هواخواه و مخاطب زیاد داره ،پرستاره و پر زرق و برقه ،ولی متاسفانه روحیه خراب کن و افسرده کننده! من فکر میکنم یکی از خلا های بزرگ سریال عدم حضور "خدا"ست. این سریال خیلی خیلی متکی به ضعفهای اشخاصه...نقاط قوت انسانها کمرنگ و معمولن نادیده گرفته میشه... همه توی یه جبر و مصیبت که از طرف دیگران بهشون تحمیل میشه غوطه ور هستن. کاراکتر های منفی با دوز و کلک به اهدافشون میرسن و مثبتها محکوم به فنا و آزارن. گویا مدام ذهن مخاطب رو عمدن به چالش قضاوت کردن افراد میکشونن! مرتب مجبوری قضاوت کنی یه لحظه بهت مجال نمیده از فیلم

وای بر من امروز سری به خانهی وبلاگی رفیق شفیقم زدم و شدیــــــد شرمنده شدم.... چقدر تمیز بود...چقدر مرتب و با حساب و کتاب؟؟؟؟ من به شخصه همینجا ۱۵۷ تا نظر تایید نشده دارم!!!!! باور میکنی؟ نظر تایید نشده چیزیست شبیه لباسهای خشکی که از روی بند جمع کرده ای ولی حال نداری تا کنی بگذاریشان سرجایشان مثل ظرف های نشسته ی پس پس پریروز که دارند شاخ و دم در میاورند کم کم نارون من روحیه ی متجاوزی دارم متاسفانه...امیدوارم جای وبلاگ تمیز خوشگل دنجت را تنگ نکرده باشم با نوشته های خزعبل گونه ی چیپم خودت چطوری؟خوبی؟ اجازه دارم بهت حسودی کنم رفیق؟ اجازه ندهی هم حسودی ام را می

تو صدا زدی منو؟

سلام نارون...گمت کردم بیا اینجا آدرس بده بابا